de publicatie pagina van de hoorspel schrijfster Marjolein Biernens

Boekuitgave

De rijke historie van het roemruchte Hotel Schiller is Nederlandse geschiedenis tussen de twee oorlogen

Het roemruchte Hotel Schiller, tijdens het interbellum een bruisende ontmoetingsplek aan het Amsterdamse Rembrandtplein, werd in 1913 geopend door broers en zus Frits, Hein en Elsa Schiller.

Het hotel groeide uit tot de bruisende huiskamer van beroemde kunstenaars en bohemiens. Iedereen met een beetje naam frequenteerde het hotel en zat aan aan de stamtafel. Onder hen waren beroemdheden als Fien de la Mar, Heintje Davids, Joris Ivens, J. Slauerhoff, George Breitner en Leo Gestel. De bekende cabaretier Jean-Louis Pisuisse (‘Mensch durf te leven’) en zijn vrouw Jenny aten hier hun laatste avondmaal voor ze voor het hotel werden neergeschoten door een jaloerse minnaar.

Gevluchte artiesten uit Duitsland en joden vonden er in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog onderdak en tijdens de bezetting bevolkte de Wehrmacht het hotel. Na de bevrijding verschenen de Canadezen. Zo trok met al die gasten de vaderlandse en Europese geschiedenis het hotel en het leven van de Schillers binnen.

Hotel Schiller is niet alleen een bijzonder en waargebeurd verhaal maar ook een wervelende reis naar vervlogen tijden.

https://www.meulenhoff.nl/producten/hotel-schiller-9789029093446

 

 

Ontheemd! volgt het echtpaar tijdens hun worstelingen met een nieuw thuisland, waar zij hun identiteit steeds meer verliezen en de kloof tussen hen steeds groter wordt.

 

https://www.denieuwetoneelbibliotheek.nl/books/libretto#428

 

 

 

 

 

 

 

Land van over zee gaat over een relatie op afstand.

Er gaapt een oceaan tussen de twee werelden: moeder Anna blijft verpauperd achter in Zeeland, haar dochters gaan op zoek naar vruchtbaar land in Amerika. In die tijd (begin 20ste eeuw) was vertrekken definitief en communicatie beperkt tot af en toe een brief. Schrijfster Marjolein Bierens kiest daarom voor de stijl van de briefwisseling. Zo geven moeder en dochter elkaar inzage in hun eigen verre omgeving, te midden van hun eigen velden, ieder aan een kant van de oceaan.

https://www.denieuwetoneelbibliotheek.nl/authors/marjolein_bierens

 

 

 

 

 

 

Het levensverhaal van Mooie Anna kent veel liefde, maar helaas ook veel rampspoed. Ze overwint het klassenverschil dat zo sterk heerste in het begin van de 20ste eeuw, ze weet om te gaan met de sociaal maatschappelijke controle, vindt de kracht om door te gaan tijdens een periode van armoede die veel Zeeuwen naar Amerika doet vertrekken en overleeft de Watersnoodramp. Hoe zwaar ze ook getroffen wordt door rampspoed, ze blijft helder en principieel, wat de Zeeuwen eigen is. Het Spaanse bloed dat door haar aderen kruipt, geeft haar de kracht om niet te blijven hangen in weemoed. Ze bezingt haar verdriet om daaruit de energie te halen om door te gaan en nooit op te geven, zoals de fadozangers dat deden. Een ode aan Zeeland!

 

Mooie Anna een Zeeuwse fado, uitgeverij De Drukkery Middelburg 20

 

 

 

 

MONOLOGEN: 5 teksten voor jonge vrouwen en 1 voor een oude. Zes teksten voor vrouwen met o.a Ik Zeeuws meisje, Motel Texel, Loubna! Loubna!, Moederland, Klein Verhaal en Mooie Anna. Uitgeverij International Theatre&Filmbooks ISBN 9789064037634

Wat alle hoofdpersonen in deze tekst gemeen hebben, is hun onopvallendheid. Zij zijn de schimmen van het dagelijks leven. Er worden geen krantenartikelen over hen geschreven. Zij komen nooit in het nieuws en men is geneigd over het onrecht dat hen is aangedaan heen te stappen. Zij leven, zoals zoveel jonge vrouwen en meisjes, in de dode hoek van de samenleving. In deze bundel zijn 6 monologen van Marjolein Bierens gebundeld.

 

 

 

 

Recensie bundel Monologen : In beeldschone, poëtische teksten vertellen jonge vrouwen – en in de laatste tekst een oudere vrouw – over hun leven. Zonder uitzondering beleven ze allemaal dramatische zaken in hun thuissituatie, met familie, of in relaties. Vervolgens maken ze een verandering mee of nemen ze een beslissing. Die kan soms worden gezien als een relatieve verbetering van hun situatie, maar vaak juist een verslechtering. Deze ommekeer is bovendien niet altijd een logisch gevolg van het voorafgaande. Twee verhalen gaan over Nederlandse vrouwen, de andere vier over buitenlandse vrouwen. De monologen zijn allemaal met succes al eens voor publiek opgevoerd en als hoorspel uitgezonden; sommige ervan zijn met een prijs bekroond. Het waren ongetwijfeld mooie voorstellingen die hopelijk in reprise worden genomen. Maar ook alleen het lezen van de teksten is zeer indrukwekkend. De verhalen laten een lange en diepe indruk achter bij de lezer. Een prachtige bundel!<br/><br/>F. van Soelen

Land van over zee juryrapport

Juryrapport Taalunie Toneelschrijfprijs 2015 voor Land van over zee

 Land van over zee. Een briefwisseling van Marjolein Bierens, geschreven in opdracht van Theaterproductiehuis Zeelandia, vertelt het ontroerende en schrijnende verhaal van een Zeeuwse moeder en haar twee naar Amerika geëmigreerde dochters. In 1933 vertrekken de zussen met hun kersverse echtgenoten per boot om een bestaan op te bouwen in de Nieuwe Wereld. De moeder, weduwe, blijft achter op de boerderij met haar geestelijk gehandicapte zoon. Haar dochters zal ze nooit meer terug zien, een van hen laat zelfs niets meer van zich horen.

Mooi taai en traag verstrijkt de tijd in deze tekst, die een periode van ongeveer twintig jaar beslaat, tot na de fatale watersnoodramp van 1953, waarbij de achtergebleven zoon verzwolgen wordt door het water. De brieven, een mengeling van herinneringen, mijmeringen, trivialiteiten en verbluffend mooie poëtische observaties, dragen een aangrijpende eenzaamheid in zich. Zowel moeder als dochter berusten in het besef dat er geen andere toekomst is dan dit onherroepelijk en pijnlijk uit elkaar drijven, maar uit de brieven spreekt ook het immense verlangen naar contact, naar het delen van deze ooit zo verstrengelde levens. De eenvoud van de moeder is krachtig, oprecht en bijna zinnelijk in de emotionerende manier waarop ze haar leven via het landschap verbeeldt. Bij de dochter voel je eenzelfde diepe verbondenheid met de aarde, maar in haar brieven sijpelt de hoop door en worden de idealen van een nieuw bestaan, van een niet te stuiten vooruitgang voelbaar. Knap is de wijze waarop Marjolein Bierens er door haar uiterst beeldende en zintuiglijke manier van schrijven in slaagt de zo diverse werelden van Zeeland en Amerika tot leven te wekken.

‘En toen jullie uit het zicht waren verdwenen, slingerde de stilte zich als een kat rond mijn benen’, schrijft de moeder kort na het vertrek van haar dochters. Stilte is er veel in de tekst: het stille wachten op de brieven, het stille schrijven ervan, de stilte van het lege Zeeuwse land en uiteindelijk de stilte door het onvermogen van de moeder om de brieven nog te beantwoorden, nadat ze zelfs de uitnodiging om naar Amerika te komen heeft afgeslagen. ‘Mijn lieve kind, na deze brief zal ik geen antwoord meer geven. Mijn handen laten het niet meer toe. Weet niet precies wanneer en hoe dit is gebeurd. Mijn vingers hebben steeds meer moeite de tocht af te leggen over een wit vel papier. Mijn gedachten laten zich niet meer vangen.’

Land van over zee. Een briefwisseling is geschreven in een intense, bijna knoestige taal, licht en zwaar tegelijk, associatief en suggestief. De briefvorm verbeeldt perfect de groeiende kloof tussen de personages en het verglijden van de tijd; de tijdssprongen tussen de brieven zijn vaak groot, veel blijft ongezegd en speelt zich af tussen de regels, maar ook tussen de brieven. Zo blijkt er tussen twee brieven een kind geboren of is de zoon verdronken. Het is een tekst vol prachtig gebeeldhouwde zinnen die weken blijven nazinderen, een tekst die ook los van een enscenering literair bestaansrecht heeft, als brievenproza ‘pur sang’. Opmerkelijk is het hoe hedendaags en herkenbaar de tekst is, hoewel alweer even terug gesitueerd. De persoonlijke manier tot slot waarop universele thema’s als eenzaamheid, gemis, verlangen en weemoed worden aangesneden, laat je als lezer gevloerd, ontroerd, ontwapend en weerloos achter.